Workshop "Het zelf organiseren van een Dodenminne"

Een dodenminne betekent het “herinneren van de geliefde doden”. Het is een oeroud ritueel uit Europa, maar het komt over de hele wereld voor.
De Dodenminne kennen we nog in de gekerstende versie van “Allerzielen” en “Allerheiligen” van de Katholieke kerk. Daar is het bewaard gebleven, hetzij onder een ander laagje.
Het ritueel of het herinneren van de doden wordt eigenlijk altijd gedaan in wat we de ‘donkere helft van het jaar’ noemen. In de wintertijd staat het verleden meer centraal, in de lichtere helft van het jaar meer de toekomst [groei]. Ook  heeft de donkere tijd een relatie met de donkere Aarde, waar alle leven uit voortkomt maar ook weer naar terugkeert. Als de baarmoeder van de wereld. Het is de doorgang naar het rijk van de doden en de voorouders.

Omdat er in voorchristelijke tijden werd geloofd dat de voorouders werden herboren in de familie, was het logisch dat de voorouders werden aangeroepen om zich opnieuw te manifesteren door het lichaam van de vrouw in de vorm van een nieuwe baby. De voorouders namen op  die manier een zeer belangrijke plek in van wedergeboorte en de continuering van leven en de stam/familie.
De doden namen nog steeds een belangrijke plek in bij de levende mensen. De doden zijn nog steeds onderdeel van ons leven, ze leven voort in ons, in onze herinnering, in ons bloed, in onze karaktertrekken, in ons uiterlijk, in onze cultuur, in alles wat we om ons heen zien wat door mensenhanden is gemaakt. Te herinneren waar je vandaan komt, cultiveert dankbaarheid en nederigheid.